×

آخرین اخبار داخلی و خارجی

اخبار مرکز 26 تیر 274

مصاحبه با جناب آقای نادر نادری مدیرعامل شرکت فناوران نانومقیاس

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////

شركت فناوران نانومقياس که در سال ۱۳۸۳ با ایده محوری الکتروریسی تاسیس گردیده است، به گواه مستندات در حال حاضر يكي از شركت‌هاي مطرح در زمينه تجهيزات و محصولات مرتبط با این فناوری در دنياست.

شركت فناوران نانومقياس که در سال ۱۳۸۳ با ایده محوری الکتروریسی تاسیس گردیده است، به گواه مستندات در حال حاضر يكي از شركت‌هاي مطرح در زمينه تجهيزات و محصولات مرتبط با این فناوری در دنياست. این شرکت علاوه بر ساخت انواع تجهیزات الکتروریسی در مقیاس‌های مختلف از آزمایشگاهی تا صنعتی موفق گردیده است تمامی زیرسیستم‌ها و لوازم جانبی مورد نیاز این فناوری را تولید کند. علاوه بر آن سیاست شرکت ساخت و تولید تجهیزات آزمایشگاهی از قبیل الکتروفورز موئین هست که با بومی‌سازی آن‌ها پیشرفت قابل‌توجهی در آنالیز و شناسایی مواد زیستی و نانویی در کشور حاصل خواهد گردید. محصولات این شرکت تاکنون به کشورهای مالزی، کره جنوبی، پاکستان، نیجریه، چین و آلمان صادر شده است و انتظار می‌رود در آینده نزدیک رشد قابل‌توجهی در زمینه صادرات انجام گیرد. 
 

۱- لطفاً خودتان را معرفی کنید و در مورد شرکت و مسئولیت خودتان در شرکت توضیح دهید.
من نادر نادری، مدیرعامل شرکت فناوران نانومقیاس هستم. حوزه اصلی فعالیت شرکت ما در زمینه الکتروریسی برای تولید نانوالیاف است. شرکت در سال ۱۳۸۳ با هدف تولید فیلتر در قالب یک پروژه شروع به فعالیت کرد. با توجه به نیاز بازار ایران و نیازهایی که از زمان تاسیس شرکت تا حال حاضر به وجود آمده است سعی کردیم حوزه فعالیت شرکت را گسترش دهیم . شرکت ما جزو معدود شرکت‌هایی در دنیا است که در تمامی حوزه‌های الکتروریسی وارد شده است. این حوزه‌ها، ساخت دستگاه تا کاربرد آن را شامل می‌شود. دستگاه‌هایی مثل زیرسیستم‌های اصلی دستگاه‌های الکتروریسی، high voltage و پمپ سرنگ که هر کدام بازار مصرفی جداگانه خود را دارند. شرکت ما در واقع دستگاه و ستاپ آزمایشگاهی تولید می‌کند. ما سعی کردیم با دستگاه‌ها و  مکانیسم‌های مختلف آشنا شویم و در مقیاس‌های مختلف کار کنیم بطوریکه در شرکت ما، دستگاه آزمایشگاهی، نیمه‌صنعتی و صنعتی وجود دارد.
از طرفی نحوه ورود ما به حوزه الکتروریسی باعث شد وارد مباحث کاربردی شویم. بحث فیلتر از همان اول جزو اهداف ما بود به خصوص فیلترهای هوا که شامل فیلترهای هوای خودرو، فیلترهای هوای نیروگاه‌ها و ماسک‎های تنفسی می‌شود. از ابتدا سعی کردیم در این زمینه به صورت تخصصی فعالیت کنیم. پیشرفت‌های خوبی در این زمینه داشتیم و توانستیم تاییدیه‌های خاص و certificated حتی از مراجع اروپایی کسب کنیم و در زمینه تولید ماسک‌های تنفسی شرکتی را تاسیس کنیم و با چند شرکت همکاری خوبی داشته باشیم.
اخیرا حوزه کاری خود را بیشتر گسترش داده‌ایم و در حوزه پزشکی وارد شدیم. ما انواع نانوالیاف را تولید کردیم. نانوالیاف کربنی و سرامیکی یا پلیمری همچنین نانوالیاف بیولوژیکی و زیست‌سازگار از جمله این موارد هستند.

 

۲- همکاری شما در قالب ICAN با چه هدفی بوده است؟
از چند سال پیش این تفکر در شرکت ما وجود داشت. شرکت ما یک شرکت خصوصی است که محدودیت‌های خاص خود را دارد. محدودیت‌های ما بیشتر مالی است، شرکت نمی‌تواند R&D  بزرگی داشته باشد در حال حاضرR&D  ما گروه کوچکی را شامل می‌شود و چون بخش هزینه‌بری است ما نمی‌توانستیم آن را خیلی گسترش دهیم از طرفی دیگر یکی از مشکلاتی که در کشور وجود دارد این است که پایان‌نامه‌های زیادی در این زمینه تعریف می‌شود و تعداد زیادی از دانشجویان در این زمینه در حال آموزش و فعالیت هستند بطویکه بیشتر از ۱۰۰۰ مورد پایان‌نامه در مورد الکتروریسی در کشور در حال انجام است. در شرکت و همچنین در ستاد نانو این تفکر وجود داشت که چطور می‌توان از این پایان‌نامه‌ها استفاده کرد پایان‌نامه‌هایی که حداقل درصدی از آن‌ها قابلیت صنعتی‌شدن را دارند. با توجه به محدودیت‌هایی که در شرکت وجود دارد نمی‌توانیم نیرو جذب کنیم و از طرفی نمی‌توانستیم پروژه تعریف کنیم هم از لحاظ مکان و تجهیزات مشکل داشتیم و هم از لحاظ مالکیتی ما و پژوهشگران نمی‌توانستیم اعتماد لازم را داشته باشیم. این امر باعث شد که مرزی همیشه بین ما وجود داشته باشد و به همین دلیل ما نتوانستیم در این بازه زمانی از پایان‌نامه‌ها استفاده کنیم. در نهایت ستاد نانو تصمیم گرفت مرکزی را برای کمک به این ارتباط تاسیس کند. در واقع شرکت‌های دانش‌بنیان تاسیس شدند تا این فاصله را کم کنند اما نتوانسته بودند این فاصله را از بین ببرند. تاسیس ICAN می‌تواند این فاصله را از بین ببرد چرا که فضای خوبی در اختیار پژوهشگران می‌گذارد علاوه بر آن پژوهشگران می‌توانند از تجربه ما و تجهیزاتی که در مرکز مستقر کردیم استفاده کنند. دانشگاهیان می‌توانند به این مرکز به راحتی اعتماد کنند و پایان‌نامه‌هایشان را یک مرحله به صنعت نزدیک کنند . پایان‌نامه‌ها در این مرکز پایش می‌شوند و تحت داوری قرار می‌گیرند و یک مرحله به بازار نزدیک می‌گردند.

 

۳- کدام دسته از افراد در جوامع دانشگاهی می‌توانند با ICAN با شما ارتباط برقرار کنند؟
ICAN مرکزی تازه تاسیس است و هنوز اتفاق خاصی نیفتاده است ولی امکان اینکه اتفاق‌های خوب بیافتد وجود دارد. همه اقشار دانشگاهی از جمله اساتید، اعضا هیئت علمی‌ و دانشجویانی که در حال تحصیل هستند و حتی آن‌هایی که تازه از دانشگاه فارغ التحصیل شده‌اند و دنبال راه‌اندازی کسب و کار هستند مخاطبان این مرکز هستند. اگر شرکت ما بخواهد نیرو استخدام کند بهتر است این نیروها افرادی باشند که از آنها در اینجا شناخت پیدا کرده‎‌ایم، مدتی در ICAN کار کردند و ما آن‌ها را میشناسیم. پس همه نوع قشری در دانشگاه‌ها و محیط‌های اکادمیک می‌تواند مخاطبان ما و ICAN باشند و در اینجا فعالیت کنند. از طرف دیگر ارتباط با صنعت مدنظر است، ما خودمان را جزو صنعت نمی‌دانیم بلکه شرکت دانش‌بنیان هستیم. از طرفی صنعت هم می‌تواند به این مرکز نزدیک‌تر شود و مشکلات خود را در اینجا مطرح کند در این مورد ICAN می‌تواند موضوع را بررسی کند و هم از قابلیت‎هایی که شرکت‎های همکار دارند هم از قابلیت دانشگاه‎ها استفاده کند.

 

۴- آیا تا به حال تجربه‌ای از همکاری با اساتید و محققین خارج از مجموعه خود داشته‌اید؟ آن را چطور ارزیابی می‌کنید؟
اگر منظور شما همکاری خارج از ICAN است باید عرض کنم موردهای کمی وجود داشته است. یکی از اعضای هیئت مدیره ما آقای فریدی از اعضا هیئت علمی است که این امر باعث شده است ما از فضای دانشگاه خیلی دور نباشیم. البته برقراری ارتباط با اساتید مشکلات زیادی دارد یکی از این مشکلات، مشکلات مالکیتی است. برخی از دانشجویان و پژوهشگران فکر می‌کنند وقتی ایده‌ای دارند همه راه را رفته‌اند در حالی که مراحل زیادی را برای طی کردن این راه باید گذراند. حتی از زمانیکه یک محصول به صورت موفق در آزمایشگاه تولید می‌شود تا به دست مشتری برسد و بازخورد داشته باشد مراحل زیادی وجود دارد و بسیاری از محصولات نمی‌توانند به این مرحله برسند. بنابرین یکی از موانع همین اختلاف‌نظر است که محققان فکر می‌کنند با داشتن ایده کار تمام شده است در صورتی که از مراحل باقی اطلاعی ندارند. معضل بعدی هزینه‌های یک پروژه است. ممکن است پروژه پس از صرف هزینه‌های زیاد، شکست بخورد اینکه چه کسی این هزینه‌ها را می‌کند بحثش جداست وقتی یک استاد دانشگاه تمایل به همکاری دارد علاوه بر ایده باید مقداری از هزینه‌ها را بر عهده بگیرد. در صورتی که طرز فکر بیشتر محققان اینگونه است که چون ایده را ارائه دادند نباید سرمایه‌گذاری کنند. حتی بعضی اساتید اصلا انگیزه‌ای برای تجاری‌کردن پروژه‌ها ندارند و برایشان راحت‌تر است که مقاله چاپ کنند. این عوامل باعث می‌شود که اگر ما بخواهیم نیروی جدیدی اضافه کنیم با اینکه باید وقت بیشتری را صرف کنیم ولی چون صفر تا صد دانش در مجموعه خودمان آموخته شده است راحت‌تر ارتباط برقرار می‌کنیم. این عوامل باعث شد که این مذاکرات به نتیجه نرسند. ICAN می‌تواند از حمایت‌های دولتی برای تسهیل تجاری‌سازی یا صنعتی‌سازی یک محصول استفاده کند و برای آزمایشات و تاییدیه‌ها تسهیلات مادی ارائه دهد.
ما از ابتدا طرف حساب‌مان تنها دانشگاه نبود هرچند که درخواست‌هایی برای تولید و ساخت دستگاه‌های آزمایشگاهی هم در داخل کشور و هم در خارج از کشور داشته‌ایم. از ابتدا با شرکت‌های صنعتی شروع به کار کردیم و قرار بود فیلترهایی برای خودرو تولید کنیم پس برای اینکار با یک شرکت فیلترساز ایرانی همکار شدیم. همکاری با شرکت بهران فیلتر در زمینه ساخت فیلتر کمک شایانی به ما کرد. ما قبلا در آزمایشگاه و دانشگاه الکتروریسی کرده بودیم و علم این موضوع را داشتیم، این شرکت استانداردهای ساخت فیلتر و بازار و مشتری‌های این محصول را به ما معرفی کرد و بازخوردهای خوبی برای اصلاح دستگاهمان داد که باعث تکمیل هرچه بهتر دستگاه شد. بعد از آن با شرکت‌هایی مثل آزاد فیلتر و شرکت‌های خارجی در کره جنوبی و چین وارد همکاری شدیم که نتیجه آن همکاری‌های موفق و استقرار دستگاه ما بود. می‌توان گفت بعد از این تعاملات سرعت کارهای ما نسبت به قبل چندین برابر افزایش پیدا کرده است.


۵- معیار شما برای همکاری پژوهشی با جامعه دانشگاهی چیست؟
ما برای شرکت یک حوزه تخصصی تعریف کردیم و سعی می‌کنیم در آن حوزه حتما وارد شویم. ما به دنبال این هستیم که پروژه به تولید یک محصول بیانجامد و پتنت یا مقاله برای ما اهمیتی ندارد. این محصول باید گارانتی داشته باشد و میزان رضایت به گونه‌ای باشد که مشتری دوباره این محصول را بخرد. باید دیده شود که رقبا آن محصول چه کسانی هستند. همچنین امکان تجاری‌سازی و مشمولیت محصول در حوزه‌های فعالیت ما در اولویت قرار دارد.

 

۶- آیا امکان تعریف پایان‌نامه مشترک میان شما و دانشگاه وجود دارد؟ رویکردهای مشابه دیگر به چه صورت است؟
بله. با توجه به پایان‌نامه‌هایی که تعریف می‌شود و هزینه و زمانی که در این باب صرف می‌شود بهتر است که پایان‌نامه متناسب با نیاز صنعت تعریف شود. تاکنون چنین پروژه‌هایی به میزان بسیار محدود وجود داشتند. اگر چنین پروژه‌ای وجود داشته باشد ما تمایل به کار روی آن داریم و کمک فنی و مالی می‌کنیم البته پایان‌نامه باید از ابتدا با توجه به نیاز شرکت ما تعریف شود و نباید در جای دیگری از آن استفاده شود. این روش برای دانشجو نیز خوب است چرا که در رزومه او ثبت می‌شود.

 

۷- آیا امکان آموزش به محققان قبل از کار با دستگاه وجود دارد؟
برای همکاران ما در مجموعه این الزام وجود دارد که برای کار با دستگاه‌ها آموزش دیده باشند. البته اخیرا ICAN یک سری آموزش اپراتوری سیستم‌ها را برگزار کرده است ولی این مرکز برای آموزش تاسیس نشده است و رسالتش آموزش نیست. حتی افرادی که برای کار با دستگاه‌ها به مجموعه اضافه می‌شوند باید ۵-۶ ماه آموزش ببینند چرا که این حوزه‌ها خیلی گسترده است و نیاز به آموزش دارد.

 

۸- فلسفه وجودی ICAN از دید شما چیست؟
اولین مورد اینکه این مرکز جزو صنعت نیست و وقتی اساتید و دانشجویان به آن مراجعه کنند احساس راحتی بیشتری دارند. افراد این تفکر را ندارند که با صنعت طرف هستند یا اینکه احتمال دزدیده‌شدن طرحشان وجود دارد. از طرف دیگر این مرکز می‌تواند کمک‌های مالی را هم به دانشجو و هم به شرکت‌های ما اعطا کند یا به طور کل بدبینی موجود را تا حدودی از بین می‌رود. ما هم نگران هستیم که شخصی را از دانشگاه وارد شرکت کنیم. ممکن است این شخص از مسائل دیگر و پروژه‌های ما مطلع شود و به رقیب ما در آن زمینه تبدیل شود. زمانی‌که این مجموعه خارج از شرکت ماست، این دغدغه هم از بین می‌رود. ICAN همچنین محیط و دستگاه‌های آزمایشگاهی و نیمه‌صنعتی را در مجموعه خود قرار داده است این هم نوعی دیگر از کمک است.

 

۹- اگر سخن پایانی دارید بفرمایید.
به نظرم زمانیکه مرکزی با این مزایا، به خوبی شکل گیرد و ستاد نانو و آقای دکتر سرکار پیگیر این مجموعه باشد، می‌تواند اتفاق‌های بسیار خوبی رخ دهد. بهتر است حمایت‌ها را بیشتر کنیم و صرفا به تجهیز مرکز بسنده نکنیم چرا که بعد از مدتی شرکت‌ها ممکن است نسبت به همکاری با مرکز بی‌میل شوند و به این نتیجه برسند که در بیرون از مرکز بهتر می‌توانستند کار کنند. بهتر است به جای حمایت از تعداد زیادی پایان‌نامه تعداد محدودی که پتانسیل تجاری‌شدن دارند مورد حمایت مالی بیشتر قرار گیرند. مرکز فعالیت خود را خوب آغاز کرده است ولی مدتی است که این روند متوقف شده است البته شاید دلیل آن کمبود بودجه و
نقدینگی باشد. تقاضای من ادامه روند پیشرفت گذشته است.

نظـــرات